Teasers

 

Uit: Het monster onder het bed (inzending Fantasy strijd Brugge 2012); een thriller waar een paranormaal verschijnsel doorheen glijdt
Ik schiet overeind en ben op slag klaarwakker. Waar kwam die gil vandaan? Met opengesperde ogen kijk ik rond in de schemerige slaapkamer. Het gordijn beweegt, is het de tocht? Mijn handen klemmen zich om het dekbed en mijn nagels kerven door het laken heen in mijn handpalmen. In mijn ooghoek lijkt iets te bewegen. Mijn buik verkrampt en in paniek kijk ik opzij in bed. Er is niets, niemand. Daar, die donkere schaduw, wat is dat? Mijn ogen priemen door de schemering. Op de stoel hangen mijn pantalon en overhemd.
Ik reik opzij. Het lampje naast mijn bed is nauwelijks in staat de schaduwen te verdrijven. De klokradio op mijn nachtkastje geeft in rode cijfers de tijd aan: 03:13. Ik heb nog geen half uur geslapen.
Ik verstijf bij een tweede geluid en tegelijkertijd voel ik iets onder het bed bewegen. In wilde paniek gooi ik het dekbed van mij af en met het angstzweet in de handen grijp ik…

Uit: De twee wensen van de Duivel (3e prijs Thor schrijfwedstrijd WB-Fantasy 2012); een hedendaags verhaal met als extra ingrediënt een vleugje occult gehalte
Ontzet kijkt Kees naar de macabere figuur voor hem. Bokkenpoten, gedraaide hoorns, dieprood.
“Voldoe ik aan het stereotype?” vraagt de Duivel vriendelijk lachend. “Jij namelijk wel.”
Kees schudt zijn hoofd. Het dringt allemaal maar half tot hem door. “Deels,” zegt hij binnensmonds. Het gezicht van de Duivel doet hem vreemd genoeg aan een engel denken.
“Dat hoor ik wel vaker,” knikt de Duivel, die blijkbaar de gedachten van Kees kan lezen. “Laat ik met de deur in huis vallen. Ik ken jouw type. Je bent ongelukkig en je zou je leven over willen doen.”
“Een schot in de roos,” roept Kees verrast. “Hoe weet je dat?”
“Laat ik het zo zeggen, ik kom dat wel vaker tegen en in jouw geval heeft iemand zijn hart bij mij uitgestort. Alleen ben ik meer geïnteresseerd in zielen. Daarom mag je van mij twee wensen doen.”
“Wat staat daar tegenover,” wil Kees wantrouwig weten, die wel ongelukkig is, maar niet van gisteren. Geruststellend klopt de Duivel hem op de schouder. “Maakt dat iets uit? Je leven is toch al zo goed als voorbij. Veronderstel dat je het over kan doen en aan het eind geef je mij jouw ziel, dan heb je toch niets te verliezen?”
Kees is van de ergste schrik bekomen en denkt na. De Duivel heeft misschien gelijk, maar… wacht, nee, daar koop ik natuurlijk niets voor, dringt het tot hem door. “Mooi niet. Als ik wens dat ik mijn leven over mag doen, dan beleef ik die ellende dubbel. Daar heb ik niks aan!”
“Tsja,” knipoogt de Duivel vertrouwelijk naar hem. “Dat heb je goed gezien. Je bent nog slimmer dan ik dacht. Daarom moet je wensen…

Uit: De hebzuchtige koning (inzending Grimm, Fantastyval) ; een fabel met een tikje thriller en bloedstollende horror
De ruiters en honden hebben hun achtervolging weer ingezet en ik hoor het geblaf steeds luider worden. Gejoel en gejuich klinken en ik weet dat ze mijn dierbare vrouw hebben gezien. Een schot knalt, mijn vrouw gilt en ineens ben ik alleen.
Net op tijd duik ik in de burcht, die verscholen ligt tussen de struiken. De doornstruiken trekken mijn oor tot bloedens toe kapot. Bevend van een vreemd mengsel van doodsangst en tomeloze woede zie ik mijn vrouw, die dodelijk gewond zich met haar laatste krachten voortsleept over de grond in een laatste poging om te ontkomen aan onze gewetenloze achtervolgers.
Paarden houden stil. Een achtervolger in het gehate roodwitte uniform laat zich uit het zadel glijden. Onder luide aanmoedigingen loopt hij naar haar toe en zijn zwartgelaarsde been zwaait omhoog.
Ik wend vol afschuw mijn ogen af en krimp smartelijk huilend in de burcht in elkaar. Mijn vrouw gilt in doodsnood en dan dreunt de grond. De vloek die ik uitspreek…

Uit: Pact der waanzin
Achter Brin en zijn vrouw klonk gekreun. Op hun hoede keken zij om en zagen een Sact zich half oprichten met een dolk in zijn hand. Zonder zich te bedenken sloeg Brin onverbiddelijk toe met zijn zeis. De Sact gaf een gil en zakte in elkaar. Zijn hoofd sloeg tegen een rots en de grijze helm schoot van zijn hoofd. Eronder werd zijn witte, baardeloze gezicht omlijst met blonde krullen zichtbaar. Zijn blauwe ogen braken en straaltjes bloed liepen uit zijn neus en mond.
Brin voelde de hand van zijn vrouw hem bij zijn arm pakken en hard knijpen. Haar ijzingwekkende gil ging hem door merg en been en brak af toen zij in elkaar zakte. Hij voelde zich koud worden. Hij herkende de Sact. Hij herkende het kind. Het was…

Uit: Pact der waanzin 
De kleine varkensoogjes van Goebler waren samengeknepen. Hij las nauwkeurig de rapporten die zijn persoonlijke secretaresse klaargelegd had. Om de paar seconden priemde zijn blik oplettend rond. Waakzaamheid hoorde nu eenmaal bij een groot leider, dacht hij. Of moest hij zeggen, de grootste leider van de mensheid ooit?
“Groot leider? Mijn reet! Een onrustige, paranoïde gek zal je bedoelen,” had een kolonel hem ooit gekarakteriseerd, terwijl die dacht een vertrouwensgesprek te voeren met zijn vrouw. Een dubbele vergissing, zowel de karakterisering, alsook dat de kolonel dacht zijn vrouw te kunnen vertrouwen. Het was ook een dure vergissing. De prijs? De prijs was zijn leven. Maar niet voordat hij …