De demon in de spiegel

 

Een beknopte detective roman doordrenkt met enige suggestieve horror:

De demon in de spiegel

Een plotselinge windvlaag jaagt ritselend een oude krant over de grond. De zwarte ogen op de foto staren haar onheilspellend aan. Ondanks de warme lentezon huivert Natasha.
Het kerkje steekt als een sombere schaduw af tegen de hemelsblauwe hemel. De meeste ramen zijn dichtgespijkerd alsof daarmee de schanddaden en de misdaad uit het verleden verhuld kunnen worden. Ze weet wel beter.
Natasha strijkt haar gekreukelde jas recht en spiedt tegelijk rond terwijl de lege bus omdraait. Een schim achter het raam van een van de huizen lijkt weg te duiken voor haar zoekende blik. Ze wendt haar hoofd af als ze het kerkhof naast de kerk passeert. De geur van de vele voorjaarsbloemen op de graven doen een snik bij haar opwellen. Ondanks het tijdstip is het plein uitgestorven, zelfs uit de vroeger zo drukke school komt geen geluid.
Met snelle tred loopt ze naar haar ouderlijk huis. Neerslachtig draait ze de sleutel twee keer om, loopt de donkere hal in en begroet de vrouw in de spiegel die niets terug zegt. Achter haar ziet ze de aan de muur gespijkerde doden die in al die jaren niet veranderd zijn.